۲۰- رفتنات، آمدنات، خندهات، گریهات، آشتیات...

هوس تنهایی کردهام.جای خلوتی میخواهم و صدای او را که دائم بگوید : "دوستت دارم، دوستت دارم، دوستت دارم"

و من با صدایش در خودم غرق شوم و بغض کنم تا کلافه شوم و بگویم : " بس است دیگر! بگو دوستت ندارم. بگو از تو متنفرم، بگو برو گم شو!"

و او با بغض بگوید: " دوستت ندارم. از تو متنفرم. برو گمشو" و من از شنیدن آنها سبک شوم و بخندم و کیف کنم تا کرخ شوم و دوباره هوس کنم آن صدا از پشت پنجره باز با ناز و خنده سرک بکشد و آهسته بگوید: "هرچه گفتم دروغ بود.دوستت دارم، دوستت دارم."

و من دوباره سنگین بشوم و کیف کنم و فرو بروم و گریهام بگیرد و دوباره بازی شروع بشود و من التماس اش کنم که بگوید دوستت ندارم و او بگوید: " چون تو میخواهی می گویم دوستت ندارم. بس که عاشقات هستم می گویم از تو متنفرم تا بخندی."

و بعد بپرسد:" حالا راضی شدی ؟ سبک شدی؟"

و من بگویم: " نه، رفتنات، آمدنات، خندهات، گریهات، آشتیات، قهرت، عشقات، نفرتات، دوریات، نزدیکیات، وصالات، فراقات، صدایت، سکوتات، یادت، فراموشیات، مرگت، کینهات، خواندنات، نخواندنات و اصلاً بودنات و نبودنات سنگین است، سنگین است، سنگین است."

بگویم :" اتفاق تو از همان اول نباید میافتاد و حالا که افتاده است، دیگر نمیتوان آن را پاک کرد یا فراموش کرد. اما شاید پاک کنی باشد تا مرا برای همیشه پاک کند."